Bericht: Anna Martin, Bilder: Christiane Bracher
Zersch sy mir vo Bärn nach Fribourg gfahre, und wiu mir dört nume ganz wenig Zyt hei gha zum Umstige, sy mer froh gsy, dass üs d`Christiane liebevoll, aber bestimmt het gmahnet, e chly ds scheichle.
Mir sy de mit em Bummler bis nach Yvonand, a viune und grosse Sunneblueme- und Maisfälder verby. Es het üs tuuret, wie fescht Durscht alli die Pflanze müesse erlyde…! Ds Yvonand hets e Pouse gä für nes Gaffee und es Gipfeli. Fein isch es gsi und het üsi Wanderbatterie nomau ufglade, bevor mir z`grächtem gschtartet sy.
Scho gly sy mer ds erschte Mau zum Stuune cho, wo mer underem «Viaduc des Vaux» vor A1 sy unger düre gloffe. Syni fasch 100 Meter höche Betonpfiler rage bouzgredi i Himmel ufe!
Drufabe sy mer i ds «Vallon des Vaux» abboge. Im Wald isch es wunderbar chüehl gsi, und mir hei üsne Ohre fasch nid trouet: me het`s ganz dütlech ghöre plätschere und sprudle. Es isch ds Bächli gsy, wo «Ruisseau des Vaux» heisst – mit reinem, klarem Wasser, wos doch rundume überall eso ustrochnet isch.
Fasch e chly magisch isch es gsy…!
Bire Wäggabelig het üs dr Jean-Pierre d Entscheidig grad abgno: Är het üs nid ufe zwar chürzer, aber schuurig steil Wäg gfüehrt, sondern i die anderi Richtig, wos zwar chly lenger isch gange, derfür echli gmüetlecher. Es wildromantisches Wägli isch es gsy,
am Bächli «Le Fonzel» entlang. Mir heis ganz mängisch uf hölzige Brüggli überquert,
wo so fescht gwaggelet hei, dass ds eint oder andere vo üs het müesse göisse…
Wo mer usem Wald sy usecho, isches nümme lang gange, und me het dr «Martinsturm» über d Tannespitze gseh useluege…!
Scho gly sy mer alli vorem 22 Meter höche Turm gstande und hei ne bewunderet.
Vor fasch 800 Jahr isch er errichtet worde – ganz ohni Kran, ohni Betonmischer und mit Muure so dick wie mi Unterarm läng isch!
Nachem Ufestige vo de 99 Stufe het me e wunderbare Panoramablick Richtig Jura und em Nöieburgersee chönne gniesse.
Mir hei üs do aber gfröit uf ds PicNic im Schatte vom Turm, entweder am länge Holztisch oder under eim vo de mächtige Böim (wäge dr Füürgfahr hei mir sälbschtverständlech ufs Brätle verzichtet.)
Nachere Siesta und gmüetlechem Zsämehöckle sy mer zur nächschte Bushaltestell.
Ds Poschtouto het üs zrügg nach Yvonand söue bringe, wo zum guete Glück chalti Getränk uf üs warte.
Damit mir de nid ir brätlige Hitz müesse zrüggloufe vom Bahnhof, het dr Jean-Pierre dr Buschauffer gfragt, öb är üs ächt nid chönn e chly früecher uselah…?
Und Siehe da: Dr Busfahrer het diräkt vorem Gartehag vom Restaurant ghalte und üs la usstige… Mir hei natürlech e riise Fröid gha und heis ihm mit emene lachende Applaus danket…! «So öppis hei mer no gar nie erläbt !», het d Christiane strahlend gseit –
und so hei mir üs guetgluunet dr eint oder ander chüehl Trunk gnähmiget.
När simer mitem Zug wider hei zue gfahre.
Schön isch es gsy – merci viumau !
